تبلیغات
محفل ادبی با تو...اینم - مطالب ابر عبدالله خسروی

تصویر ثابت

بخش های ویژه
دفتر شعر

دکلمه

مناجات نامه


تاریخ: سه شنبه 1392/08/28 05:38 ب.ظ


 
چون با خودشان بیگانه ام مرا از جمع رانده اند ..

 میگویند دیوانه ام ..

 کسی حال ما را نمی فهمد ..

 سالهاست آلت دست خنده مشتی احمقم ..

 جوانان ریشخندم می کنند

 و کودکان بطرفم سنگ پرتاب می کنند ..

 کاش می فهمیدند آدم دیوانه نیست

 ولی دیوانه هم آدم است ..

 هر که در جمع چوبش میزنند

 دق دلی اش را سر تنهایی من خالی می کند .

 رسم معرفت نیست اما آدم های عاقل

 دیوانه را هم به گریه میندازند ..

 آدم ها مرا شیرین عقل نامیده اند

 و خودشان تلخ فکر می کنند ..

 چون که دنیا را سراب دیده ام از آن رو فقط میخندم ..

 ساده ام و یکد ست لباس بیشتر نمی پوشم ..

 من با تمام جنونم یکرنگ دارم ..

 عاقلان اینقدر لباس های مختلف می پوشند

 و خودشان را رنگ می کنند همدیگر را نمی شناسند ..

 این بار مرا دیدی ..

 از خودت نران ..

 کمی مهر مهمانم کن ..

 آنوقت روز موعود به گریه هایت نمی خندم ..

 عبدالله خسروی 

تاریخ: یکشنبه 1392/08/26 06:55 ب.ظ



 
نگران بازی های زندگی هستم ..

 دیگر کودک نیستم ..

 آدم ها بجای سرم به دلم دست می کشند و می روند ..

 ما همدیگر را می خریم حتی به نگاهی و سلامی ..

 کوتاه زندگی می کنیم

 چون عمر شادی هایمان کم است ..

 روز روشن راه را گم کرده ایم ..

 شب ها به فکر مردن هستیم ..

 تمام عجله ما برای رفتن به خیابان هاست ..

 آنجا می شود دروغ گشت و الکی خندید ..

 ما مردمان عادت هستیم و با تعارف زندگی می کنیم ..

 آموخته ایم تسلیم تقدیر شویم ..

 وقتی برایمان اتفاقی می افتد توجیه ساده ای داریم

 (حتما قسمت این بوده ) 

 زندگی را ساده یادمان دادند ..

 عبدالله خسروی

تاریخ: جمعه 1392/08/24 06:28 ب.ظ


 
حال خرابت را بردار و برو ..

  من از تبار دردم ..

  سالهاست با ناخوشی زندگی میکنم ..

  میدانم زمین گرد است ..

  چرا در روزهای کثیفت به من میرسی ..

  چوب سادگیم را مدتهاست خورده ام .

  ساقی برایم شراب بیاور ..

  مست باشم بهتر از آنست پست باشم ..

  زادگاه من روستایی ست

  مردمانش دیرتر از خورشید دست از کار میکشند ..

  آنجا باد فقط برای برداشت خرمن میوزد ..

  در شهر باد هر روز به یک جهت میوزد ..

  مردم روستا با داس گندم و جو درو میکنند

  بعضی ها اینجا با دستشان ریشه آدمها را میزنند ..

  من کودک قدیمی خانه های گلی و نقلی هستم ..

  در رویاهای کودکیم خیال میکردم

  اگر به بالای بلندترین کوه بروم

  میتوانم بخدا دست بزنم

  و همین دنیای ساده کودکیم را شیرین تر میکرد ..

  بزرگ که شدم از خدا دور شدم

  و فقط توانستم به آدمهایش دست بزنم ..

  بارها هم از آنها پشت پا خوردم ..

  اکنون میان این همه برج و آسمانخراش

  خیابانهای آسفالت شده

  و کوچ های سنگ فرش شده

  بوی خاک را حس نمی کنم ..

  احساس بیگانگی با گذشته ام میکنم ..

  مدتهاست آش همسایه را نخورد ه ام ..

  واژه اش هم دارد قدیمی میشود ..

  آدمها با هم هستند ولی برای هم زندگی نمی کنند ..

  کاش میشد به بزرگ شدن خیانت کنم ..

  عبدالله خسروی 

موضوع: شعر،
کلمات کلیدی :من یک بیگانه ام ،عبدالله خسروی ،
تاریخ: پنجشنبه 1392/08/23 05:45 ب.ظ

  من یک آشنای غریبم ..

  گاهی خودم را گم میکنم  ..

  پایین شهر زندگی میکنم

  و با آرزوهایم در کوچه های بالای شهر راه میروم ..

  شبیه رفتارم لباس نمی پوشم ..

  آدمها به لباس های گران قیمت ومارک دار بیشتر احترام میگذارند ..

  مردم عصر من با یکرنگی میانه خوبی ندارند ..

  مردی را می شناسم

  بر اساس مناسبت روزها لباس میپوشد و خود را آرایش میکند ..

  زن همسایه شبیه حرفهایی که مردم درباره اش میزنند زندگی نمی کند ..

  چون چهره و لباسش همیشه زیباست

  و با همه رفتار دوستانه ای دارد

  و لبخند بر لب دارد دلیل بر بی حیایی اش نیست ..

  مردم وقتی در برابرت کم میاورند

  پشت سر از دیرآمدنت هم شایعه می سازند ..

  با آنکه چون دستانم خالی ست کسی مرا نمی شناسد ..

  این روزها بیشتر از خودم هوای آدمهای اطرافم را دارم ..

  بعضی ها دهانشان بو میدهد و دست شان آلوده ست ..

  حواست نباشد مسموم ات می کنند   ..

  این ها آدمهای فقیر را می بینند ولی نمی شناسند ..

  به مقصد که برسند

  برای خداحافظی سرشان را هم برایت تکان نمی دهند ..

  این روزها آدمها دنبال سرگرمی هستند تا دلگرمی ..

  تنهایی را دوست دارم چون دست آدمی به تو نمی رسد..

  می دانم یکروز به آتش این ادبیات می سوزم ..

  عبدالله خسروی

تاریخ: سه شنبه 1392/08/14 08:13 ب.ظ

امشب گرسنه نیستم ..

به اندازه تمام آدمها غصه خوردم ..

هنوز صدای گریه کودک بینوا در گوشم سوت می کشد ..

در حال برگشت به خانه نزدیک نانوایی

دیدمش که مثل باران بهاری اشک می ریخت ..

انگار تمام زندگیش را بر باد داده بود ..

علت گریه اش را پرسیدم ..

با چشمانی اشکبار و صدایی لرزان جواب داد : امشب هم شام نداریم ..

مامانم هزار تومان از همسایه مون قرض کرد و بهم داد باهاش نان بخرم

تا امشب شام چای شیرین و نان بخوریم

ولی جیب شلوارم پاره بود ..

نمی دونم کجا گمش کردم ..

حالا چه خاکی به سرم بریزم  .. و

من دیگر شرم دارم از عاشقانه هایم برایتان بنویسم ..

مرثیه ها در کوچه های باریک و خاکی پایین شهر 

میان مشتی بدبخت آواز می خوانند... 

عبدالله خسروی

تاریخ: دوشنبه 1392/08/13 06:46 ب.ظ

شهر پر از عطر دلتنگی است ..

انگار دستی در آسمان یاد حسین پخش می کنند ..

به درونم که رجوع میکنم ..

کهن ترین و شیرین ترین احساسم هنوز در من زنده است ..

این حس تا قیامت اصلا خیال مرگ ندارد ..

شبیه حس غریب دوست داشتن ..

این روزها دلم مال خودم نیست ..

محرم که میاد دل به قصه حسین (ع) میدم ..

تنها غمی هست که خیلی دوسش دارم ..

بغض ها بی اجازه  و عاشقانه راه گلویم را می بندند ..

تمام اشکهایم  را در این ماه حراج میکنم ..

نمیدونم چه حکمتی داره که همه آدمها از خوب وبد

همه با نوای یا حسین همرا میشوند ..

همه از گناه شرم دارند ..

آدمها همه در پی خوب بودن هستند ..

 راز عجیبی است ..

حماسه ای که هر چه قدیمی تر می شود

داغش تازه تر میشود ..

 باران در شهر نمی بارد و هوا گرفته وگریان است ..

انگار ملکوت بغض کرده و فرشته ها اشک می ریزند ..

کربلا تنها قصه ای است که

در اون غرق می شوی نجات پیدا می کنی ..

این روزها را ارزان مفروش ..

امام حسین (ع) صاحب این روزهاست..

عبدالله خسروی


تاریخ: یکشنبه 1392/08/12 07:30 ب.ظ

هوا بسیار خوب است و من دل خوشی ندارم ..
به حال فصل ها حسرت میخورم ..
هر کدام  رنگ خودشان را دارند ..
مدتهاست رویاهای من خیس شده اند ..
میان مردم به ظاهر خودم را خوب نشان میدهم ..
با چشمشان فکر می کنند ..
آدمها همیشه دروغ های قشنگ را زود باور می کنند ..
من از تبار سادگی ام ..
بهایش را پرداخته ام ..
مردم در خلوتشان مرا هر جور بخواهند رنگ میزنند ..
این روزها تشنه ام ..
زمین مرا سیراب نمیکند ..
اینجا میان آب و سراب فاصله ای نیست ..
آنان که سیراب هستند بیشتر میدوند
..
وقتی که در زمین احساس تشنگی میکنم به آسمان نگاه میکنم ..
دعا بزرگترین سرمایه من است ..
آدمها همه خدا را خوب می شناسند ..
فقط  خودشان با هم غریبه هستند .. 
میخواهم این جمله همیشه تازه بماند ..
هر وقت احساس خستگی میکنم آسوده میخوابم ..
ایمان دارم خدا همیشه بیدار است
..
عبدالله خسروی

تاریخ: یکشنبه 1392/07/28 09:09 ب.ظ

پشت سرم راه نرو ..

من از کسانی که سالها کنارم حرکت کردند

پشت پا خورده ام ..

آدمها وقتی به چیزی نمیرسند بسوی هم شلیک می کنند

بی آنکه در عمرشان یکبار واقعی تقنگ در دست گرفته باشند ..

وقتی زندگیم عادی پیش میرود

و همه چیز روبراه است دلم شور میزند ..

به خودم مشکوک میشوم ..

تقصیر من نیست عادت کرده ایم یک پای این زندگی همیشه لنگ بزند ..

آدمها برای رسیدن به جلوتر به هم پشت پا میزنند ..

انگار در جاده ای تاریک گام برمیدارند ..

وقتی کلاغ ها آزادانه قارقار کنند

کسی صدای خوش بلبلان در قفس را نخواهد شنید ..

مردم به همدیگر اعتماد ندارند ..

از حرف زدن میگریزند ..

انگار فهمیده اند گوش های تیز برنده تر از دهان های باز هستند ..

بعضی ها با شایعات زندگیشان را میسازند ..

این مردم جسم هایی سالم دارند

اما دردهای روحی و عصبی آنها را علیل کرده است ..

ما یاد گرفتیم آدمها آنهایی نیستند که با چشم می بینیم ..

شخصیت هایی هستند که بنا بر موقعیت شان نقش بازی می کنند ..

گاهی در سخت ترین وضعیت ها لبخند میزنند و بالعکس ..

مردم همه با وعده زنده هستند ..

حتی خوشبختی را به فردا میندازند ..

کاش در زندگی فرصت تمرین بود ..

عبدالله خسروی

تاریخ: یکشنبه 1392/04/30 07:52 ب.ظ

                              

                                 انگار
                                          از دشت شقایق ها آمده
                                 دختری هر روز
                                           
با  شاخه های گل رز  
                                                    عشق را در کوچه یاس های سپید
                                                                                               زنده میکند
                                 پرستوی مهاجر
                                                      فردا
                                                           از حوالی نگاهم گذشتی
                                 به دلم سرک بکش
                                                          مدتهاست
                                                                       دست تنها مانده..
                                 عشق تو را می دزدم
                                                                 میدانم
                                                                         نگاهم را میخوانی
                                 دوست داشتن را از من بخر..
                                                                       می ارزد
                                 برای دیدنت
                                                 تا غروب
                                
دهان تمام آجیل های سیاه
                                                                بقال سر کوچه را
                                                                                        پاره کنم..
                                 نگاهم به چشمانت
                                                        عادت کرده اند
                                                                      دیدنت برایم فرق دارد
                                 در انجماد نگاههای سرد
                                                        آغوش گرم تو را
                                                                         تا ابد میخواهم..
                                 شاید فرشته نباشی
                                                             اما برای
                                                                      دلی تنها
                                                                              رمز عبور به بهشت هستی..
                                 عبدالله خسروی

تاریخ: شنبه 1392/04/29 05:17 ب.ظ

                          

                                      آرزوها با من حرف نمیزنند

                                                         از هر راهی میروم
                                                                                             زندگی وارونه میگذرد..
                                     
تمام راههای من
                                                           به برهوت دنیا میرسند
                                     
رویای من
                                                       جاده ای است
                                                                             انتهایش به آسمان برسد..
                                     
آدم ها از قرن ها گذشتند
                                                                               ولی نتوانستند
                                                                                                   تنهایی را دار بزنند
                                     
هر گاه انسانی از بغض زیاد
                                                                         گوشه ای بست بنشیند
                                                                                                             نامش تنهایی میشود ..
                                     
این همه ابر
                                                             آرزوی من نبود
                                                                                  آسمان اندوه مرا می فهمد..
                                     
باید تمام روز را رقصید
                                                                               به پیچ بعدی زندگی
                                                                                                                 اعتباری نیست
                                     
شاید جاده سرد باشد..
                                                                    کلاغ قارقار میکند
                                                                                   تا کسی صدای قاصدک را نشنود
                                     
خسته ام
                                                     از کلاغهایی که در مزارع
                                                                                      همدم مترسک ها شدند..
                                      همه چیز طعم تلخی میدهد
                                                                            دنیا فقط برهوت نیست
                                      وقت آنست
                                                        روزای بد زندگی را الک کنم
                                                                                                    با کبوترهای دلم
                                                                                                                      به ییلاق کوچ میکنم
                                     
آنجا میشود
                                                         یک دل سیر خندید و
                                                                                        غم ها را خفه کرد..
                                      شادی و
                                                      آرامش حق انسانهاست
                                     
نباشد
                                                   تمام کوچه های زندگی
                                                                                      به بن بست میرسند..

                                     
عبدالله خسروی

بخش های ویژه
پستچی

ما در فیس بوک

پستچی
دریافت روزانه اشعار

با وارد کردن آدرس ایمیل خود در کادر زیر، آخرین مطالب باتو...اینم رابه شکل روزانه در ایمیل‌تان تحویل بگیرید:

راهنمای عضویت
درباره ما
باتواینم
مـــحفل ادبــــی باتو ... اینم
خـــانـــه ایست بــرای دقایق
عـــاشقانه ......شمــــــــــا

مدیر گروه باتو...اینم :
سید میلاد

مدیر ارشد و ناظر :
نیلوفرانه
مدیر ارشد و روابط عمومی:
فرامرز فرحمهر
مدیر و ناظر امور داخلی:
شیما
مدیر بحث هفته:
نیلوفر آبی
مدیر بخش تولد:
تینا
مدیر رویداد های ادبی:
پژواک
مدیر گروه یاهو و پیامک:
محسن

.......................................

لطفا جهت حمایت از ما لوگو های زیر

را در سایت یا وبلاگ خود قرار دهیـــد

.......................................
باتو...اینم


باتو...اینم

موضوعات
نویسندگان
برگه ها
جستجو در وبلاگ
پیامک های عاشقانه
    شما با ثبت شماره تلفن و نام خود جملات زیبا را در موبایل خود دریافت خواهید كرد
بخش های ویژه
تولدهای نویسندگان بحث هفته رویداد های ادبی
سه نقطه مشاعره
ابزارک های وبلاگ
  • رنک سایت در گوگل:2
  • کل بازدید:
  • بازدید امروز :
  • یازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل مطالب :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :