بخش های ویژه
دفتر شعر

دکلمه

مناجات نامه
تازه ترین مطالب


نویسنده :باد
تاریخ: چهارشنبه 1392/09/13 11:43 ق.ظ

                                              


  

                                                                       بیست سالگی...

                                                           زمانیست که تو جوانی...

                                        باید زندگی کنی... اغاز خوشی هاست...

                                        استقلالت...غرورت...شهوتت...ارادت...

                                       تفکرت...احساست...ایمانت...اندیشه ات...

                               بزرگی ات...همه و همه...می خوان اغاز بشن...

                                                   می خوان خودشونو نشون بدن...

                                                 می خوای احساس ادم بودن کنی...

                                                                احساس انسان بودن...

                                                               احساس بزرگ شدن...

                                                    احساس کسی بودن برا خودت...

                                              می خوای تفکراتت رو سامان بدی...

                                           می خوای احساس دوست داشتن کنی...

                                                      

                                                                               اما...اما...

         

                                اما همین زمانه...که از عالم و ادم برات میباره...

                            غرورت خورد میشه...ادم بودنت میره زیر سوال...

                                                  ایمانت رسم ابلهان خطاب میشه...

                                                             احساست شکسته میشه...

                                                                استقلالت سلب میشه...

                                                                   شهوتت منع میشه...

                                                         اندیشه ات خار تلقی میشه...

                                                      دوست داشتن به سخره میره...

                                                                دارو ندارت له میشه...

                                      زیر دست و پاهای بی رحم از ما بهترون...

                                         تمسخر و حقارت وجودمون رو میگیره...

                                                 همین زمانه که بودنمون در نطفه...

                                                        در همون نطفه...خفه میشه...

                                               از همون 20 سالگی شروع میشه...

                                           خورد شدن...شکستن...تمام معنا میشه...

                                              ذره ذره جون میدی...جون می کنی...

                                                                  دست و پا می زنی...

                                                 اما هیچ از هیچ تکون نمی خوره...

                                                          تو میمیری...تو له میشی...

                                         تو تموم میشی...و دنیا هنوز سر جاشه...

                                                      و..دنیا...هنوز...سر...جاشه...

                                      بیست  سالگی...زمانی که تو فکر کردی...

                                          جوان شدی...مرد شدی...بزرگ شدی...

                                                  همه چی به طرفت هجوم میاره...

                                                         میشه جان سالم به در برد...

                                     اما سخته...خیلی سخته...خیلی خیلی سخته...

                                                    نباید از هیچ تلاشی دریغ کرد...

                                                      با تمام وجود... یا جون بکن...

                                                                          یا جون بکن...

                                     

                                              و همین جاست که به قول استادم :...

              "" تو میمیری اما در هفتاد سالگی به خاک سپرده می شوی... ""

                                      

                                        خوش خیال مباشید...اینجا جنگل نیست...

                                                              اینجا دنیای ادم هاست...

                                                                               بترسید...



موضوع: باد،
کلمات کلیدی :باد ،بیست سالگی ،مردن ،خاک ،زندگی ،
نویسنده :باد
تاریخ: پنجشنبه 1391/10/21 01:02 ب.ظ

                                                       
 

                                              من عینک دودی ام را برای رفاه حال چشمانم نمی زنم... 

                               فقط دوست ندارم کسی خودش را عمدا یا سهوا درون چشمانم ببیند...

                                           فقط دوست ندارم کسی به گودال سیاه زیر چشمانم بخندد...

                                             فقط دوست ندارم کسی بداند به کدام طرف نگاه می کنم...

                                                     من... فقط...وقتی با پدر و مادرم صحبت می کنم...

                                                                                      عینکم را بر می دارم...

 

                                                                         مرا با عینک دودی ام خاک کنید... 


                                                             



موضوع: باد،
کلمات کلیدی :ارام وحشی ،عینک دودی ،سیاه ،رفاه ،چشم ،خاک ،گودال ،
نویسنده :انسیه بانو
تاریخ: چهارشنبه 1391/08/24 10:57 ب.ظ

پنجره، سرد ، شیشه، سرد ، خاک گلدان، سرد...

میان این همه سردی تنها مانده ام

تنها مانده ام در این روز های سرد

با تنها بودنم انس گرفته ام

کسی نیست تسلی بخش دل تنهایم باشد

او که یادگاری بگذارد درون دل غمدیده ام

باران را دوست می دارم

آن هنگام که بر تنهایی من میبارد

خورشید را دوست می دارم

آن هنگام که با باران زیبا، رنگین کمان می سازد...

اما هیچ رنگین کمانی

بعد از باران دل من زیبا نیست...

تمامش کدر و بی روح است

مانند روح سرد من...

 

نویسنده :تینا
تاریخ: پنجشنبه 1391/07/27 09:22 ب.ظ

خداوندا


تو بر شن های ساحل نشسته ای

ونیزدر میان توفان ها

در پیشگاه تو سر فرود می اورم

خداوندا

تو در کوچک ترین سنگها جای داری

ونیز وسعت ارام دریایی

در پیشگاه تو سر فرود می اورم

ای قادر متعال

تو در خاک سترونی

ودر گذرگاه های پر رفت و امد وشد

در پیشگاه تو سر فرود می اورم

 

 


موضوع: شعر، مـناجـات،
کلمات کلیدی :خداوند ،ساحل ،دریا ،شن ،گذرگاه ،خاک ،
نویسنده :غزل
تاریخ: سه شنبه 1390/11/25 12:52 ق.ظ

عجیب خسته ام خدا

تمام ذره های من ،صدای درد می دهد

در آسمان هستی ام ،عقاب مرگ میپرد

عجیب خسته ام خدا

چرا به حال خود کسی ،مرا رها نمی کند

به مرگ لحظه های من ،کسی دعا نمی کند

عجیب خسته ام خدا

امید زنده بودنم ،اسیر خاک میشود

ولی گمان نمی کنم

             که خاطرات عشقمان

                          تقاطع نگاهمان

                             شقایق وجودمان

                                                      ....

                                    ز خاطر زمانه پاک میشود.

عجیب خسته ام خدا.

نویسنده :محـسن
تاریخ: پنجشنبه 1389/12/12 06:12 ب.ظ
زیر یک سنگ گوشه ای از زمین
من فقط یک کمی خاک بودم همین
یک کمی خاک که دعایش
پر زدن آنسوی پرده ی آسمان بود
آرزویش همیشه
دیدن آخرین قله ی کهکشان بود
خاک هر شب دعا کرد
از ته دل خدا را صدا کرد
یک شب آخر دعایش اثر کرد
یک فرشته تمام زمین را خبر کرد
وخدا تکه ای خاک برداشت
آسمان را در آن کاشت
خاک را
توی دستان خود ورز داد
روح خود را به او قرض داد
خاک
توی دستان خدا نور شد
پر گرفت از زمین دور شد
راستی
من همان خاک خوشبخت
من همان نور هستم
پس چرا گاهی اوقات
این همه از خدا دور هستم؟
"نظر آهاری
  
موضوع: شعر،
کلمات کلیدی :خاک ،
نویسنده :زهره
تاریخ: دوشنبه 1389/10/20 08:31 ب.ظ
زندگی دفتری از خاطره هاست یک نفر در دل

 شب،یک نفر در دل خاک،یک نفر همدم خوشبختی

 هاست،یک نفر همسفر سختیهاست،چشم تا باز

 کنیم عمرمان می گذرد ما همه همسفر و رهگذریم

 آنچه باقیست فقط خوبیهاست.




نویسنده :سید میلاد
تاریخ: شنبه 1389/10/11 08:08 ب.ظ

چرا کسی نمی پرسد زمن حالی؟

که جویم چه در این دنیا؟!

که آیا غصه ای دارم؟

و آیا خنده ام از روی خوشحالیست؟

و شاید در دلم دیوار تنهاییست.

کسی از من نمی پرسد که دردم چیست؟

که این دنیا پر از آوای بد خواهی ست...

همه تنها،همه سر در گریبانند!!!

کسی از حال همسایه نمی پرسد!!!

                                                و خاک تشنه ی گلدان

                                                همیشه خشک و صحراییست...





برگرفته از وبلاگ عاشقانه ها
نویسنده :سید میلاد
تاریخ: جمعه 1389/10/3 11:54 ب.ظ

من که از کوی تو بیرون نرود پای خیالم

نکند فرق به حالم

چه برانی چه بخوانی

چه به اوجم برسانی

چه به خاکم بنشانی

نه من آنم که برنجم

نه تو آنی که برانی


برگرفته از وبلاگ دهکده کوچک محبت
نویسنده :سید میلاد
تاریخ: پنجشنبه 1389/10/2 03:44 ب.ظ

شعر سوتک

نمی دانم پس از مرگم چه خواهد شد ؟

نمی خواهم بدانم کوزه گر از خاک اندامم

چه خواهد ساخت ؟

ولی بسیار مشتاقم ،

که از خاک گلویم سوتکی سازد.

گلویم سوتکی باشد به دست کودکی گستاخ و بازیگوش

و او یکریز و پی در پی ،

دَم گرم خوشش را بر گلویم سخت بفشارد ،

و خواب خفتگان خفته را آشفته تر سازد .

بدین سان بشکند در من ،

سکوت مرگ بارم را


برگرفته از وبلاگ بهنام احمد جمالی

بخش های ویژه
پستچی

ما در فیس بوک

پستچی
دریافت روزانه اشعار

با وارد کردن آدرس ایمیل خود در کادر زیر، آخرین مطالب باتو...اینم رابه شکل روزانه در ایمیل‌تان تحویل بگیرید:

راهنمای عضویت
درباره ما
باتواینم
مـــحفل ادبــــی باتو ... اینم
خـــانـــه ایست بــرای دقایق
عـــاشقانه ......شمــــــــــا

مدیر گروه باتو...اینم :
سید میلاد

مدیر ارشد و ناظر :
نیلوفرانه
مدیر ارشد و روابط عمومی:
فرامرز فرحمهر
مدیر و ناظر امور داخلی:
شیما
مدیر بحث هفته:
نیلوفر آبی
مدیر بخش تولد:
تینا
مدیر رویداد های ادبی:
پژواک
مدیر گروه یاهو و پیامک:
محسن

.......................................

لطفا جهت حمایت از ما لوگو های زیر

را در سایت یا وبلاگ خود قرار دهیـــد

.......................................
باتو...اینم


باتو...اینم

موضوعات
نویسندگان
برگه ها
جستجو در وبلاگ
پیامک های عاشقانه
    شما با ثبت شماره تلفن و نام خود جملات زیبا را در موبایل خود دریافت خواهید كرد
بخش های ویژه
تولدهای نویسندگان بحث هفته رویداد های ادبی
سه نقطه مشاعره
ابزارک های وبلاگ
  • رنک سایت در گوگل:2
  • کل بازدید:
  • بازدید امروز :
  • یازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل مطالب :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات