تصویر ثابت

بخش های ویژه
دفتر شعر

دکلمه

مناجات نامه


نویسنده :باد
تاریخ: چهارشنبه 1394/06/11 10:52 ق.ظ


   هیچ خبری نیست از وبلاگ برگزیده ی میهن بلاگ...

  بازم دم علی نیچه گرم هنوزم پرشور...

 کجاست بازدید 15000تا و رنکیگ 3...

 کجاست روزایی که سید هوار می کشید بیشتر روزی دو پست نذاریییییییید شلوغ شده...

 اینجا یه مرگ تدریجی داشته ؟؟ یا من اشتباه می کنم و موقته ؟؟

 موقت؟؟ چند ماه؟؟یا سال؟؟برا همیشه ؟؟

 
 سلامتی همه رفتگان...سلامتی اموات با تواینم...خدا اموات شمام بیامرزه...


 جناب کمیسر...این جا یه قتل اتفاق افتاده...یا مرگ..شایدم
خودکشی...

 
موضوع: باد،
کلمات کلیدی :باد ،خودکشی ،قتل ،مرگ ،
نویسنده :باد
تاریخ: چهارشنبه 1394/06/11 10:29 ق.ظ



  بهم همیشه میگن ادب داشته باش اول سلام کن...

 
   4سالو نیم گذشت...و حدود 2 سال از غیبت من بعد از این اکانت دومی..یا سومی...

  دلم براتون تنگ نشده...نه سید نه محسن نه نیلوفرانه نه فرامرز سرد نه بقیه...

 دلم برا نوشته هاتون تنگ شده...قلمتون...

  میبینم که بالاخره اقای مکتب دار هزارتایی شده...عمرا یادت باشه وقتی ارزو کردم هزارتایی شی رو...

 القصه...

 باد اومد...

درسته هیچوقت یاد نگرفنم ادب رو داشته باشم اما...



   سلام...

 
موضوع: دل نــوشته،
کلمات کلیدی :باد ،سلام ،
نویسنده :باد
تاریخ: دوشنبه 1392/09/18 01:53 ب.ظ

 

 

                                                                        باران بود...سرد بود...شب بود...

                                                                                    دخترک کبریت نداشت...

                                           کسی را نداشت...مسجدی ها می گفتند خدا را هم نداشت...

                   سرش پایین بود...چشمانش دنیا دنیا ماتم بود...روی گونه هایش باران بود...

                                                    دخترک گوشه ی خیابان با ترس تن می فروخت...

                                                                    خسته بود...گرسنه بود...کبود بود...

                          همین که زمین خورد...تمام مردان شهر برای بلند کردنش جمع شدند...

                                              دخترک همین یک بار...و برای اخرین بار بلند نشد...

                                                      رفت...تنش را برای این مردم گذاشت و رفت...

                                         هیچ کس نگفت پدر نداشت...هیچ کس نگفت مادر داشت...

                                                  هیچ کس نگقت کار نداشت...خانه ی گرم نداشت...

                      هیچ کس نگفت نان نداشت...محبت نداشت...کسی را برای تکیه نداشت...

                                                       هیچ خری نگفت هیچ کس و هیچ چیز نداشت...

 فقط نوزده سالش بود...تنها چیزی که داشت...یک عمر درد بود...یک روح زخمی بود...

                        دلش گرفته بود...دلش بی تاب بود...رفت...مرد...خیلی ساده...مرد...

                                                   

                                                                          روزنامه های فردا نوشتند : ...

                                    " فاحشه ای به طرز نکبت باری گوشه ی خیابان جان داد... "

 

                                                                                    دخترک راحت شد...

 

 

 

 

موضوع: باد،
کلمات کلیدی :باد ،قصه ،کودک ،نسل ،ما ،کبریت ،باران ،
نویسنده :باد
تاریخ: شنبه 1392/09/16 04:22 ب.ظ

         

 

                                                وقتی مردم...قدم رنجه کن سر مزارم...بیا و بالای سرم..

                                                                                         وفقط برایم عرعر کن...

                                                                              

                                                                                         این وصیت من است...

موضوع: باد،
کلمات کلیدی :باد ،وصیت ،عرعر ،مزار ،
نویسنده :باد
تاریخ: شنبه 1392/09/16 02:58 ب.ظ



   

                                                                    سرد سردم...ماه میخواهم من امشب...

                                                              زرد زردم...خواب می خواهم من امشب...

                                                              بارالها...زهر ناب می خواهم من امشب...



      میگن پیشونی بلندا...دنیا مثه موم توی دستشونه...شانس واقبال همدم و هم خوابشونه...

                                                                             ماو این همه بلندیه پیشونی...

                                                     ورق هام همه دارن دونه به دونه بر می گردن...

                                                                       ما فقط فریب ارتفاع رو خوردیم...

                                               ما همیشه کات بودیم ...ما قبل از کیش...مات بودیم...

                                                                                  ما اونقدا هم مااا نبودیم...

                                                                                 هیییییییییییییییییییییییی...

                                                     

                                                       من...مرگ نازم...باز می خواهم من امشب...





موضوع: باد،
کلمات کلیدی :باد ،بخت کج ،کیش ،مات ،ما ،
نویسنده :باد
تاریخ: چهارشنبه 1392/09/13 11:43 ق.ظ

                                              


  

                                                                       بیست سالگی...

                                                           زمانیست که تو جوانی...

                                        باید زندگی کنی... اغاز خوشی هاست...

                                        استقلالت...غرورت...شهوتت...ارادت...

                                       تفکرت...احساست...ایمانت...اندیشه ات...

                               بزرگی ات...همه و همه...می خوان اغاز بشن...

                                                   می خوان خودشونو نشون بدن...

                                                 می خوای احساس ادم بودن کنی...

                                                                احساس انسان بودن...

                                                               احساس بزرگ شدن...

                                                    احساس کسی بودن برا خودت...

                                              می خوای تفکراتت رو سامان بدی...

                                           می خوای احساس دوست داشتن کنی...

                                                      

                                                                               اما...اما...

         

                                اما همین زمانه...که از عالم و ادم برات میباره...

                            غرورت خورد میشه...ادم بودنت میره زیر سوال...

                                                  ایمانت رسم ابلهان خطاب میشه...

                                                             احساست شکسته میشه...

                                                                استقلالت سلب میشه...

                                                                   شهوتت منع میشه...

                                                         اندیشه ات خار تلقی میشه...

                                                      دوست داشتن به سخره میره...

                                                                دارو ندارت له میشه...

                                      زیر دست و پاهای بی رحم از ما بهترون...

                                         تمسخر و حقارت وجودمون رو میگیره...

                                                 همین زمانه که بودنمون در نطفه...

                                                        در همون نطفه...خفه میشه...

                                               از همون 20 سالگی شروع میشه...

                                           خورد شدن...شکستن...تمام معنا میشه...

                                              ذره ذره جون میدی...جون می کنی...

                                                                  دست و پا می زنی...

                                                 اما هیچ از هیچ تکون نمی خوره...

                                                          تو میمیری...تو له میشی...

                                         تو تموم میشی...و دنیا هنوز سر جاشه...

                                                      و..دنیا...هنوز...سر...جاشه...

                                      بیست  سالگی...زمانی که تو فکر کردی...

                                          جوان شدی...مرد شدی...بزرگ شدی...

                                                  همه چی به طرفت هجوم میاره...

                                                         میشه جان سالم به در برد...

                                     اما سخته...خیلی سخته...خیلی خیلی سخته...

                                                    نباید از هیچ تلاشی دریغ کرد...

                                                      با تمام وجود... یا جون بکن...

                                                                          یا جون بکن...

                                     

                                              و همین جاست که به قول استادم :...

              "" تو میمیری اما در هفتاد سالگی به خاک سپرده می شوی... ""

                                      

                                        خوش خیال مباشید...اینجا جنگل نیست...

                                                              اینجا دنیای ادم هاست...

                                                                               بترسید...



موضوع: باد،
کلمات کلیدی :باد ،بیست سالگی ،مردن ،خاک ،زندگی ،
نویسنده :باد
تاریخ: دوشنبه 1392/09/11 04:01 ب.ظ


 

                         یه روزی بابام می گفت...بزرگ شدی...می فهمی الان چی دارم می گم...

 

                                                           بزرگ شدم...هنوزم نفهمیدم...چی می گفت...

 

                                                   الان من...از اون الان بابام ...خیلی فاصله گرفته...

 

                                                             من یاد گرفتم...خیلی چیزا رو دیگه نفهمم...

 

                                    بابا...اما حرف تو رو چه بخوام...چه نخوام...نمی تونم بفهمم...

 

                                                                                بابا...من هنوز بابا نشدم...


                              بابا...نسل شما...نسل مردانگی...نسل باباهای واقعی منقرض شد...


                                                      بابا...من متعلق به دوره ی انقراض مرد هستم...


                            بابا...راستش...نمی تونم بفهممت...ما دنیای جدیدیم...ما خیلی پوچیم...

 





کلمات کلیدی :باد ،نسل پوچ ،بابا ،
نویسنده :باد
تاریخ: سه شنبه 1392/09/5 08:21 ب.ظ

                                                                   

                                                                       امشب فرشته ها به بالینم می آیند...

                                                                           امشب فرشته ها در برابرم خودکشی می کنند...

                                                                                                     
امشب فرشته ای مرا می کشد...

                                                                        
به ستارگان بگویید امشب یک مکث ممتد شوند...

                                                                                          
به ماه بگویید امشب باید چهارده شود...

                                                                                        
به شب بگویید امشب باید روشن شود...

    
                                                                              
آسمان به حالم چو کودکی بهانه گیر گریه کن...

                                                                              
ابرها بایستید...امشب باد می خواهد بخوابد...

                                              
برگ ها بریزید...در آغوشم گیرید...امشب خیلی لخت می میرم...

                                                 
خیابان تاریک است...چراغ ها خاموش اند...زمین خیس است...

                                                                     
پاهایم سردند...چشمانم تارند...لب هایم خشکند...

                                                 
گام هایم لرزان...موهایم خزان...خزان...نفس هایم رو به پایان
...

 
                                                                    
خانه نزدیک است...کوچه گم میان مویه ی دیوار ها...

                       
حوض خانه عکس آخرم را می گیرد...آخرین استشمام...بوی یک شمع دانی...

                                                         
شب پره ها مرا به اتاقم می برند...فرشته ها زار می زنند...

                                                               
قاب عکسم جیغ می کشد...فرشته ای تیغ می کشد...

                                                                  
سیگار آخر...اشکی از گوشه ی چشمم فرو می ریزد...

                                                                 
خون سیاهم اوج می گیرد...تمام قلبم فرو می پاشد
...

   
                                                                                 
به زمین بگویید چهل شبانه روز خون بپاشد...

                                                                                     
به مرغ شب بگویید تا اخرین نفس بخواند...

                                                                                       
به آن فرشته بگویید ته سیگارم را بکشد...

                                                                                   دوستان...به مادرم بگویید...برایم گریه نکند...

نویسنده :باد
تاریخ: سه شنبه 1392/09/5 07:20 ب.ظ




                                                                                        چقد ساکت شده اینجا...

                                                                                           چقد سوت و کور...

                                                                               انگار دیگه مثه قدیما نیست...

                                                                      انگار همه گرفتار روزمرگی شدن...

                                                                              چقد تلخ...چقد بد...چقد سرد...

                                                                    کلبه خالی شده...کلبه خیلی تنها شده...

                                                       یه روزی اینجا یرو بیا داشت...حالا چی...؟؟...

                                                              انگار این
محفل حتی تنها تر از من شده...

                                                                            خیلی وقته اب و جارو نشده...

                                                                                 خیلی وقته مهمون نداره...

                                                      خیلی وقته پیه سوزش روشن نشده...خاموشه...

                                                                                                  دلم گرفت...

                                                                                                       همین...

                                                                                       نمی دونم چی بگم...

                                                                                                 نمی دونم...
                    
                                                          
                                                                     اینجا کسی نیست...؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟...




                  
موضوع: باد،
کلمات کلیدی :باد ،محفل ،
نویسنده :باد
تاریخ: دوشنبه 1392/09/4 06:57 ب.ظ

                                                            

                                                                       صدایم بغض گنجشک را شکست...

                                                                                         
زار زار گریه می کرد...

                                                     
صبح اول صبح شگون ندارد...گنجشک بس کن...

                                    
قدم هایم قلب سنگ فرش را شکست...ای سنگ ارام بگیر...

                                              
نگاهم تن اسمان را لرزاند...اسمان امروز نبار...لطفا...

                                       
عطر موهایم باد را دیوانه کرد...ای باد مجنون بنشین دیگر...

                             
بس کنید...رهایم کنید...تو را به جان منتان دست از سرم بردارید...

                                 
امروز می خواهم خوب باشم...خواهش می کنم شروع نکنید...

                                                          
امروز حالم خوب است...لطفا خرابش نکنید...

                   
سرتان به کار خودتان باشد...بگذارید زندگی ام را کنم...التماس می کنم...

                                                                                
می خواهم بروم نان بخرم...

                                                                               
می خواهم صبحانه بخورم...

                                                      
می خواهم خیلی معمولی روزم را شروع کنم...

                                                                     
می خواهم لذت فراموشی را ببرم...
 
                                                                                 
از همه ی شما خسته ام...
 
                                                                       
بروید برای یکی دیگر دل بسوزانید...

                                                   
بروید دردهای یک بدبخت دیگر را به رخش کشید...

                                              
بیزارم از شما...بفهمید... تمام شد رفاقت من و شما...
   
 
                                                         
باید روزنامه ام را بخوانم...با مادرم حرف بزنم...

                                                      
درس هایم را بخوانم...با دوستانم شوخی کنم...

                                                               
باید کفش هایم را بدوزم...ریشم را بزنم...

                                                                    
سرکار بروم...میان مردم زندگی کنم...

                                                   
مسواک بزنم...حمام کنم...خودم را در اینه ببینم...

                                                               
معاشقه کنم...سر قرار بروم...تفریح کنم...
 
                         
با پدرم لولای در را درست کنم...دیکته ی  برادر زاده ام را تصحیح کنم...

                           
وسط خیابان بخندم...به دوستم لگد بزنم...کلاهش را بردارم و بدوم...

                                                             
سر کلاس به استاد گیر بدهم...بحث کنم...

                                                  
به اتوبوسم برسم...با راننده در مورد هوا گپ بزنم...

                                                          
سر شب بخوابم...قبل از خروس بیدار شوم...

     
پا برهنه لب ساحل بدوم....افتاب بگیرم...زیر باران فریاد بزنم...ادم برفی درست کتم...

                                               
با برادرم پفک بخورم...با خواهرم لواشک لیس بزنم...

                              
پیشانی مادرم را بیشتر ببوسم...دستان پدرم را محکم تر بگیرم...

                                                
با معشوقه ام قدم بزنم...بیشتر در اغوشش بگیرم...

                                                  
به فکر پول و کار باشم...شغل های خوب را بقاپم...

                                     
کنار خانواده و دوستانم به خوبی هرچه تمام تر زندگی کنم...

 
                                              
ای همه ی انچه و انکه مرا به یاد گذشته می اندازید...

                                                                                       
با همه ی شما قهرم...

                                                                                               
قهر...قهر...قهر...

                                                                      سعی کنید شماهم فراموش کنید...

                                                 و به خوبی ها فکر کنید تا دوباره باهم آشتی کنیم...

                                         
منتظر اشتی می مانم...اخر شمارا خیلی دوست دارم...


                                                                                       
امروز از آن من است...

                                                 
شادترین ترانه ی زندگی را زیر لب زمزمه می کنم...

                                                               
می خواهم قدر لطف پروردگارم را بدانم...

 
                                                                 
این شیرین ترین نفس های من است...

                              
خونم جریان دارد...پاهایم قوت دارند...دستانم بی تاب تجربه اند...

       
                                                                           
امروز من یک روزم شده است...

                                                                    
خدای من...چقدر لذت بخش است...

                                                                                                
سلام زندگی...
   
                                                                                                          
سلام...

     
                                                                    
دوست من...امروز زندگی را آغاز کن...

موضوع: باد، دل نــوشته،
کلمات کلیدی :باد ،زندگی ،سلام ،اغاز ،سعید کریمی ،
تعداد کل صفحات : 7 1 2 3 4 5 6 7
بخش های ویژه
پستچی

ما در فیس بوک

پستچی
دریافت روزانه اشعار

با وارد کردن آدرس ایمیل خود در کادر زیر، آخرین مطالب باتو...اینم رابه شکل روزانه در ایمیل‌تان تحویل بگیرید:

راهنمای عضویت
درباره ما
باتواینم
مـــحفل ادبــــی باتو ... اینم
خـــانـــه ایست بــرای دقایق
عـــاشقانه ......شمــــــــــا

مدیر گروه باتو...اینم :
سید میلاد

مدیر ارشد و ناظر :
نیلوفرانه
مدیر ارشد و روابط عمومی:
فرامرز فرحمهر
مدیر و ناظر امور داخلی:
شیما
مدیر بحث هفته:
نیلوفر آبی
مدیر بخش تولد:
تینا
مدیر رویداد های ادبی:
پژواک
مدیر گروه یاهو و پیامک:
محسن

.......................................

لطفا جهت حمایت از ما لوگو های زیر

را در سایت یا وبلاگ خود قرار دهیـــد

.......................................
باتو...اینم


باتو...اینم

موضوعات
نویسندگان
برگه ها
جستجو در وبلاگ
پیامک های عاشقانه
    شما با ثبت شماره تلفن و نام خود جملات زیبا را در موبایل خود دریافت خواهید كرد
بخش های ویژه
تولدهای نویسندگان بحث هفته رویداد های ادبی
سه نقطه مشاعره
ابزارک های وبلاگ
  • رنک سایت در گوگل:2
  • کل بازدید:
  • بازدید امروز :
  • یازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل مطالب :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :